Myślenicki Szpital Powiatowy przyłączył się do ogólnopolskiego protestu pod hasłem „Szpitalne łóżko poczeka, choroba nie”. W całym kraju rozpoczął się tzw. „czarny tydzień” – akcja, która ma zwrócić uwagę na pogłębiający się kryzys w publicznej ochronie zdrowia.
Protest jest bezpośrednią odpowiedzią na decyzje Ministerstwa Zdrowia w rządzie DonaldaTuska (KO), kierowanym przez Jolantę Sobierańską-Grenda, która została powołana na to stanowisko 24 lipca 2025 roku, zastępując Izabelę Leszczynę.
Szczególne kontrowersje budzi polityka limitowania świadczeń, brak pełnych rozliczeń za poprzedni rok oraz ograniczenie finansowania tzw. nadwykonań. W efekcie szpitale wykonują usługi, za które nie otrzymują adekwatnego wynagrodzenia – co w praktyce oznacza przerzucanie kosztów systemowych na zadłużone placówki.
Jak alarmuje Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych, zdecydowana większość szpitali powiatowych kończy rok ze stratą, a skumulowane zadłużenie sektora sięga już miliardów złotych. To nie jest chwilowy problem zarządczy, lecz efekt wieloletniego niedoszacowania świadczeń i niespójnej polityki finansów publicznych w ochronie zdrowia.
Szpital w Myślenicach – podobnie jak wiele innych placówek w Polsce – przystąpił do protestu, by zwrócić uwagę na narastający kryzys. Jego źródłem jest system, w którym państwo narzuca limity i jednocześnie nie zapewnia środków odpowiadających realnym kosztom leczenia. Konsekwencje tej polityki są łatwe do przewidzenia: wydłużające się kolejki, ograniczony dostęp do świadczeń oraz rosnące ryzyko dla bezpieczeństwa pacjentów.
Obecna sytuacja pokazuje wyraźnie, że bez gruntownej reformy finansowania ochrony zdrowia oraz większej odpowiedzialności w zarządzaniu środkami publicznymi, kryzys będzie się tylko pogłębiał – a jego koszt ostatecznie poniosą pacjenci.
Stanowisko Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych z dnia 16 kwietnia 2026 r. ws. protestu szpitali powiatowych przeciwko ograniczeniu finansowania oraz pogarszającej się sytuacji systemowej szpitali powiatowych.
„Szanowni Państwo, Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych od wielu miesięcy alarmuje, że obecna polityka finansowania ochrony zdrowia doprowadza nasze placówki do załamania i realnie zagraża bezpieczeństwu pacjentów. Brak rozliczeń za 2025 rok, ograniczanie finansowania nadwykonań oraz zaniżone wyceny świadczeń oznaczają, że zdecydowana większość szpitali powiatowych kończy rok stratą, a skumulowane wyniki liczone w skali kraju sięgają miliardów złotych. Jednocześnie setki szpitali mają zobowiązania wymagalne liczone w miliardach, a w wielu placówkach poziom zadłużenia przewyższa wartość aktywów, co oznacza ryzyko utraty płynności. Na tym tle szczególnie groźne są nowe zapowiedzi NFZ dotyczące ograniczenia finansowania AOS i rehabilitacji oraz zmiany zasad rozliczania badań TK, RM, gastroskopii i kolonoskopii. Równie niepokojące są plany likwidacji bądź obniżenia współczynników korygujących 1,07 i 1,06, które stanowią istotne wsparcie finansowe odpowiednio dla szpitali I i II stopnia PSZ, a ich utrata dodatkowo pogłębi niedofinansowanie szpitali powiatowych. Po wyczerpaniu kontraktu każde badanie jest wykonywane poniżej realnego kosztu, więc szpital do niego dopłaca. Szpitali powiatowych po prostu nie stać na wykonywanie badań ponad limit – przy obecnych stawkach każde dodatkowe badanie generuje stratę, a nieuczciwie finansowana diagnostyka pogłębia zadłużenie. Ograniczenie finansowania nadwykonań oznacza powrót długich kolejek, późniejsze rozpoznanie choroby, cięższe leczenie i gorsze rokowania. Coraz więcej pacjentów będzie wypychanych do sektora prywatnego albo skazywanych na wielomiesięczne oczekiwanie na badania, które z medycznego punktu widzenia są potrzebne „na już”. Problem nie sprowadza się do jednego zarządzenia NFZ, ale jest konsekwencją szerszej polityki państwa: oczekiwania „leczenia za pół ceny” przy chronicznie zbyt niskim finansowaniu systemu i braku czytelnej strategii dla szpitali powiatowych. Nie mamy przedstawionego planu restrukturyzacji, jasnych decyzji, jakie świadczenia mają być utrzymywane lokalnie, ani realnego mechanizmu pokrywania ustawowych wzrostów wynagrodzeń, kosztów energii i podstawowych materiałów medycznych. W praktyce oznacza to zarządzanie z miesiąca na miesiąc, między wypłatą pensji, opłatami za media a utrzymaniem dyżurów i diagnostyki. Nie możemy zgodzić się na sytuację, w której o tym, czy pacjent zostanie zdiagnozowany na czas, decyduje nie wiedza lekarza, lecz limit w kontrakcie. Dlatego protestujemy – nie przeciwko pacjentom, ale w ich imieniu – domagając się uczciwego finansowania już wykonanych świadczeń, realnej wyceny badań diagnostycznych i rozpoczęcia poważnego dialogu o przyszłości szpitali powiatowych i całego systemu.”
Garwolin, 16 kwietnia 2026
W imieniu Zarządu Krzysztof Żochowski Wiceprezes OZPSP”
Tekst: Redakcja
Grafika: Redakcja